Show me your teeth

Naar dit liedje luisterend voel ik me vandaag toch weer iets meer als mezelf. Ik heb weer make up op, ben mezelf niet aan het verdoven met 30 aspirientjes en heb wel andere dingen aan m’n hoofd. Vanochtend via een huisgenootje gebeld naar haar werk, omdat ik zelf nog steeds op zoek ben. En ik heb een sollicitatiegesprek, dus het blijkt alweer dat ik meer mezelf ben dan ik ben geweest in de laatste drie dagen. And it feels good. Al ben ik nog steeds verkouden, negeer de hoestbuien elke paar seconden, ik voel me een stuk beter.

Waarom bedenk ik me altijd pas achteraf dat ziek op de bank hangen me nog zieker maakt, of me in ieder geval het gevoel geeft dat ik zieker ben dan ik ben. Of negeren dat ik ziek ben laat me me minder ziek voelen, dat kan natuurlijk ook. Maar ik voel me in ieder geval een stuk beter. En nu is het tijd voor een kopje thee. En m’n lunch, want dit was de eerste in vier dagen dat ik voor 12 uur ben opgestaan en dus ook al voor elf uur m’n ontbijt binnen had. Gooood job.